Ze schieten operationeel tekort
Wanneer IoT-projecten mislukken, wordt vaak aangenomen dat er technisch iets mis is gegaan.
De hardware was nog niet klaar.
Het netwerk was niet betrouwbaar.
Het platform was niet schaalbaar.
In werkelijkheid mislukken de meeste IoT-projecten niet vanwege de technologie.
Ze mislukken vanwege operationele problemen.
Dit is een van de minst besproken — maar belangrijkste — waarheden op het gebied van het IoT.
De pilot was een succes. De productie niet. Waarom?
Veel IoT-trajecten verlopen volgens hetzelfde patroon:
- Er wordt een proefproject gelanceerd
- Er zijn een paar honderd apparaten in gebruik genomen
- Alles werkt prima
- De omvang van het project
- Overal duiken plotseling problemen op
De technologie is niet veranderd.
De context wel.
Op grote schaal gedraagt het IoT zich heel anders.
Waarom het IoT bij 100 apparaten eenvoudig is — en bij 10.000 juist moeilijk
Op kleine schaal:
- apparaten kunnen handmatig worden gevolgd
- problemen zijn zichtbaar
- teams weten wat er waar is geïmplementeerd
Op grote schaal:
- handmatige processen lopen vast
- de zichtbaarheid verdwijnt
- kleine fouten stapelen zich op
- de reactietijd neemt af
Het IoT faalt in eerste instantie niet op een opvallende manier.
Het faalt stilletjes, door operationele wrijving.
De verborgen complexiteit van IoT-activiteiten
De operationele complexiteit neemt op meerdere fronten tegelijk toe:
- meer apparaten
- meer landen
- meer netwerken
- meer simkaarten
- meer voorschriften
- meer belanghebbenden
Elke toevoeging lijkt op zich onschuldig.
Samen vormen ze een systeem dat zonder structuur moeilijk te beheersen is.
Spreadsheets zijn het eerste waarschuwingssignaal
Bijna elke IoT-implementatie die niet goed verloopt, heeft één ding gemeen:
Spreadsheets waarmee live-verbindingen worden beheerd.
Spreadsheets:
- zijn niet in realtime
- leg de regels niet op
- schaalbaar niet
- laat fouten niet in de weg staan
Tijdens proefprojecten werken ze goed.
Maar tijdens de productie vormen ze een risico.
Platforms voor connectiviteitsbeheer zijn geen luxe
Op grote schaal vereist het IoT een Connectivity Management Platform (CMP).
Een CMP biedt:
- realtime inzicht
- levenscyclusbeheer
- SIM-beheer
- gebruiksmonitoring
- detectie van afwijkingen
Zonder dit werken teams reactief in plaats van proactief.
Lange levenscycli maken alles moeilijker
IoT-apparaten blijven vaak in het veld voor:
- 10 jaar
- 15 jaar
- soms langer
In die periode:
- netwerken evolueren
- wisseling van exploitanten
- de regelgeving wordt aangescherpt
- veranderingen in bedrijfsmodellen
Operationele beslissingen die in een vroeg stadium worden genomen, moeten een decennium van veranderingen doorstaan.
Dat is een zware eis.
Beveiligingsincidenten zijn ook operationele mislukkingen
Veel beveiligingsincidenten op het gebied van het IoT worden niet veroorzaakt door geavanceerde aanvallen.
Ze worden veroorzaakt door:
- gebrek aan zichtbaarheid
- trage reactie
- onduidelijke eigendomsverhoudingen
- geen isolatiestrategie
Bij beveiliging in het IoT draait het net zozeer om processen en controle als om technologie.
De echte reden waarom IoT-activiteiten moeizaam verlopen
De meeste organisaties:
- de operationele inspanning onderschatten
- te grote nadruk op hardware en connectiviteit
- uitstel van operationele gereedschappen
- IoT als een IT-nevenproject beschouwen
IoT is geen nevenproject.
Het is een operationeel systeem voor de lange termijn.
Hoe succesvolle IoT-teams anders denken
Bedrijven die succes boeken met IoT:
- ontwerpactiviteiten vanaf dag één
- plan op grote schaal, niet alleen proefprojecten
- investeer al in een vroeg stadium in zichtbaarheid en controle
- accepteer dat complexiteit onvermijdelijk is
Ze proberen de complexiteit niet weg te werken.
Ze brengen die onder controle.
Afsluitende gedachte
Als je IoT-proefproject wel is geslaagd, maar de implementatie in de praktijk moeizaam verloopt, ben je niet de enige.
En waarschijnlijk heb je niet te maken met een technische storing.
Je wordt geconfronteerd met een realiteitscheck op operationeel vlak.
Het besef dat een vroege herkenning vaak het verschil maakt tussen een IoT-project dat vastloopt en een project dat succesvol wordt opgeschaald.